Skip to main content
23-10-2019

H Τασούλα Επτακοίλη και το βιβλίο της "Κέρμα στον αέρα", εκδόσεις Καστανιώτη

Η Τασούλα Επτακοίλη γεννήθηκε το 1968 στη Σάμο και μεγάλωσε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά από τη διδασκαλία προτίμησε τη δημοσιογραφία. Έχει εργαστεί στο ραδιόφωνο (Μελωδία FM 99,2), σε εφημερίδες και περιοδικά. Από το 2003 είναι συντάκτρια στην εφημερίδα «Η Καθημερινή». Έχει γράψει άλλα πέντε βιβλία: «Το άλλο μου ολόκληρο» (Εκδόσεις Πατάκη, 2016), μια προσωπική μαρτυρία για την απώλεια, την ποιητική συλλογή «Η γυναίκα στο ασανσέρ» (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2018), καθώς και τον «Γουργούρη» (Εκδόσεις Πατάκη, 2017), τον «Γκάρη» (Εκδόσεις Πατάκη, 2019) και την «Τσαγιέρα που ανθίζει» (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2019) – ιστορίες για παιδιά αλλά όχι μόνο. Ζει στην Αθήνα.

Το βιβλίο σας Κέρμα τον αέρα, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, διαρθρώνεται σπονδυλωτά: μικρές στιγμές διαφορετικών ανθρώπων. Θα χαρακτηρίζατε την επιλογή σας ως αποτέλεσμα της δημοσιογραφίας, όπου κυριαρχούν τα στιγμιότυπα;

Ίσως λειτούργησε και αυτό, η εμπειρία της δημοσιογραφικής προσέγγισης, δηλαδή, αλλά όχι απολύτως συνειδητά. Ξεκινώντας να γράφω το «Κέρμα στην αέρα», μου άρεσε πολύ η ιδέα να αφηγηθώ τις ιστορίες αυτών των δέκα προσώπων «φωτίζοντας» γεγονότα, σκέψεις και συναισθήματα μιας μόνο μέρας από τη ζωή τους, και προσπάθησα να την υπηρετήσω όσο καλύτερα γινόταν.

Πόσο δύσκολη ήταν και με ποιον τρόπο έγινε η επιλογή του εκάστοτε στιγμιότυπου, που φωτίζεται ανά περίπου μία δεκαετία;

Δεν ήταν ούτε δύσκολο ούτε εύκολο: απλώς ωρίμασαν στη σκέψη μου οι ιστορίες και αποτυπώθηκαν στη συνέχεια και στο χαρτί – τους έδωσα το χρόνο που χρειάζονταν γι' αυτό, χωρίς βιασύνη, χωρίς άγχος και πίεση. Να και μια μεγάλη διαφορά με τον δημοσιογραφικό λόγο, που αναφέρατε προηγουμένως: ο δημοσιογράφος έχει καθημερινά τον χρόνο να τον κυνηγά... Η μεγάλη πρόκληση για μένα ήταν να χωρέσουν μέσα σε κάθε μέρα και όσα είχαν προηγηθεί. Να καταλαβαίνει ο αναγνώστης όσα είχαν συμβεί, στο μεταξύ, στη μικρή ιστορία, της οικογένειας, αλλά και στη μεγάλη, της Ελλάδας, μια και το «Κέρμα στον αέρα» διαπερνά οκτώ δεκαετίες: από τα βουνά της Αλβανίας, στη Σάμο του Εμφυλίου και της Χούντας, στον Πειραιά και στην Αυστραλία· από τις προσδοκίες της Μεταπολίτευσης στις διαψεύσεις της κρίσης και στη νέα μετανάστευση. Ελπίζω να το κατάφερα.

Ο αναγνώστης υποψιάζεται και συνειδητοποιεί ότι υπάρχουν στοιχεία αυτοβιογραφικά στο κείμενο. Κατά πόσον αυτό διευκολύνει ή δυσχεραίνει τη γραφή;

Το γράφω και στο τελευταίο κεφάλαιο: η ώρα που το τρίτο πρόσωπο γίνεται πρώτο είναι η πιο δύσκολη, η πιο αμείλικτη. Δεν είναι ποτέ εύκολο να ξεγυμνωθείς συναισθηματικά μπροστά στους άλλους, να τους δείξεις τις πληγές σου. Να διευκρινίσω πάντως ότι υπάρχουν κάποια αυτοβιογραφικά στοιχεία στον πυρήνα του βιβλίου, αποτελούν όμως πινελιές, πάνω σ' έναν καμβά μυθοπλασίας. Δεν πρόκειται για βιογραφία, ούτε για αυτοβιογραφία, αλλά για μυθιστόρημα.

Αν η διαδικασία της συγγραφής εμπεριέχει και μια διάσταση κατανόησης της ανθρώπινης ύπαρξης, κατά πόσο σας βοήθησε σε αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο;

Η διαδικασία της γραφής είναι πάντα παρηγορητική και ταυτόχρονα αποτελεί ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Υπό αυτή την έννοια, με βοήθησε πολύ το «Κέρμα στον αέρα»: να δω ποια είμαι, να συνειδητοποιήσω νίκες και ήττες μου, σωστά και λάθη που έγιναν στην μέχρι τώρα πορεία μου, να ξορκίσω φόβους μου. Κυρίως όμως να κατανοήσω καλύτερα ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου ή βρίσκονται ακόμα δίπλα μου: τον τρόπο που πορεύτηκαν, τις επιλογές και τη συμπεριφορά τους.

Υπάρχει τελικά κάποιο αόρατο νήμα που ενώνει τις ζωές αυτών των ανθρώπων πέρα από τη συγγένεια και τη σύμπτωση;

Φυσικά και υπάρχει. Αν κάτι συνδέει αυτά τα δέκα άτομα είναι ο πόνος που ένιωσαν σε κάποιες στιγμές της ζωής τους και το πώς στάθηκαν απέναντί του: δεν του επέτρεψαν να τους λυγίσει αλλά τον άφησαν να τους αλλάξει, να τους κάνει καλύτερους και, ίσως, πιο δυνατούς. Και, φυσικά, κοινός παρονομαστής είναι η αγάπη τους, η οποία, όπως αποδεικνύεται, δεν χάνεται ακόμα κι όταν όλα έχουν καταρρεύσει.

Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο; Αν ναι, θα θέλατε να μας αποκαλύψατε κάτι από το θέμα του;

Κυκλοφορεί πολύ σύντομα το παιδικό βιβλίο μου Η τσαγιέρα που ανθίζει: μια τρυφερή και αστεία ιστορία για την αγάπη που όλα τα κάνει να ζωντανεύουν και τα μισά τα κάνει ολόκληρα!

Πού μπορούμε να σας συναντήσουμε διαδικτυακά αλλά και από κοντά;

Είμαι παρούσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο Facebook και στο Instagram (Tassoula Eptakili). Tα δημοσιογραφικά κείμενά μου μπορείτε να διαβάσετε στην εφημερίδα «Η Καθημερινή» και στην ιστοσελίδα της, www.kathimerini.gr. Το Σάββατο 16 Νοεμβρίου, στις 12 μ.μ., στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24), θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου «Κέρμα στον αέρα», από τους: Δόμνα Μιχαηλίδου, υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημήτρη Σεβαστάκη, ζωγράφο, καθηγητή στην Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και Φωτεινή Τσαλίκογλου, συγγραφέα, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Πέγκυ Σταθακοπούλου. Στον ίδιο χώρο, στο καφέ του ΙΑΝΟΥ, για πέμπτη χρονιά φέτος παρουσιάζω τις Συναντήσεις με Μουσικούς: συνεντεύξεις γνωστών Ελλήνων καλλιτεχνών από το χώρο της μουσικής μπροστά σε κοινό, με ελεύθερη είσοδο.